ייִדישער מחשבֿה אויף שיר השירים 2:13

הַתְּאֵנָה֙ חָֽנְטָ֣ה פַגֶּ֔יהָ וְהַגְּפָנִ֥ים ׀ סְמָדַ֖ר נָ֣תְנוּ רֵ֑יחַ ק֥וּמִי לכי [לָ֛ךְ] רַעְיָתִ֥י יָפָתִ֖י וּלְכִי־לָֽךְ׃ (ס)

דער פֿײַגנבױם צײַטיקט זײַנע פֿריפֿײַגן, און די װײַנשטאָקן אין בליִונג גיבן אַ רֵיח שטײ דיר אױף, מײַן געליבטע, מײַן שײנע, און קום דיר.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.